सन् १९९१ को जनगणना अनुसार कुलेखानी गाउँ विकास समितिको जनसंख्या २,९७२ पुगेको थियो। उक्त समयमा यहाँ कुल ५३५ परिवारहरू बसोबास गरिरहेका थिए। यस तथ्यांकले देखाउँछ कि कुलेखानी त्यतिबेला मध्यम आकारको गाउँ विकास समिति थियो, जहाँ जनसंख्या र परिवार संख्या सापेक्षिक रूपमा सन्तुलित थिए।
परिवारहरूको औसत आकारलाई हेर्दा, प्रत्येक घरपरिवारमा करिब ५ देखि ६ जना सदस्यहरू बसोबास गर्थे, जुन परम्परागत नेपाली ग्रामीण परिवारहरूको सामान्य संरचनासँग मेल खान्छ। त्यहाँका परिवारहरू प्रायः संयुक्त परिवारका रूपमा बस्थे, जसमा बुबा, आमा, छोरा-छोरी, हजुरबुबा–हजुरआमा आदि सदस्यहरू एकै घरमा बस्ने चलन थियो।
कुलेखानीको सामाजिक संरचना परम्परागत कृषिप्रधान जीवनशैलीमा आधारित थियो। यहाँका अधिकांश परिवारले कृषि र पशुपालनमा निर्भर भएर जीविकोपार्जन गर्थे। मकै, कोदो, आलु, तरकारी लगायतका खेती यहाँको प्रमुख कृषि उत्पादन थिए। त्यस्तै, गाई, भैंसी, बाख्रा र कुखुरा पालन पनि आम्दानीको मुख्य स्रोतहरूमध्ये एक थियो।
वर्षौं बित्दै गएपछि, यहाँको जनसंख्या र घरपरिवारहरूको संख्या वृद्धिदेखि गर्दा आजको अवस्थामा जनसांख्यिक संरचनामा के कस्तो परिवर्तन आएको छ भन्ने बारे विस्तृत तथ्यांक उपलब्ध गराउनु आवश्यक छ। हालसम्मको अवस्थालाई हेर्दा, विकासक्रमसँगै जनसंख्या वृद्धि, वैदेशिक रोजगारी, शिक्षा र स्वास्थ्य सेवामा सुधार तथा पूर्वाधार विकासले यहाँको सामाजिक–आर्थिक परिवेशमा परिवर्तन ल्याएको हुनसक्छ।
त्यसैले, कुलेखानीको हालको जनसंख्या तथा परिवार संख्या, सामाजिक संरचना, र जीविकोपार्जनका माध्यमहरूको आधुनिक विवरणहरू संकलन गर्न थप सर्वेक्षण र अनुसन्धान आवश्यक रहेको छ। यसले कुलेखानी गाउँपालिका अन्तर्गत पर्ने यस क्षेत्रको विकास योजना बनाउन र स्थानीय जनताका आवश्यकताहरू बुझ्न महत्त्वपूर्ण भूमिका खेल्नेछ।