केशव प्रसाद उपाध्यायको निधनले नेपाली न्याय क्षेत्रले एक गहिरो क्षति व्यहोरेको छ। ८२ वर्षको उमेरमा शुक्रबार राति उहाँको आफ्नै निवासमा निधन भएको पुष्टि भएको छ। लामो समयदेखि क्यान्सर रोगले ग्रसित उपाध्यायको जीवन न्याय र संविधानप्रतिको समर्पणमा बितेको थियो।
उपाध्याय २०५६ साल पौष २ गते (१९९९ डिसेम्बर १६) मा नेपालको १३औं प्रधानन्यायाधीशका रूपमा नियुक्त भएका थिए। उहाँको कार्यकाल २०५९ साल मंसिर १९ गते (२००२ डिसेम्बर ५) मा समाप्त भयो। उहाँको कार्यकाल राजनीतिक रूपले अत्यन्तै चुनौतीपूर्ण समयमा परेको थियो, जब देश माओवादी सशस्त्र द्वन्द्वको चपेटामा थियो र संविधानको संरक्षण र व्याख्यामा न्यायपालिकाको भूमिका झनै महत्वपूर्ण बनेको थियो।
प्रधानन्यायाधीशको रूपमा उपाध्यायले न्यायपालिकालाई स्वाधीन, निष्पक्ष र जनउत्तरदायी बनाउने प्रयास गरे। उहाँले अदालतमा पारदर्शिता र समयमै न्याय प्रदान गर्ने प्रक्रियामा सुधार ल्याउन जोड दिनुभएको थियो। उहाँको कार्यकालमा कानुनी सुधार, डिजिटल प्रणालीको प्रारम्भिक पहल, र न्यायाधीशहरूको क्षमता विकास जस्ता कदमहरू चालिएका थिए।
व्यक्तिगत रूपमा उपाध्याय संयमी, न्यायप्रिय र विचारशील व्यक्ति मानिनुहुन्थ्यो। उहाँको नेतृत्वमा अदालतले संविधान र मानवअधिकार सम्बन्धी विषयहरूमा महत्त्वपूर्ण निर्णयहरू गरेको थियो, जसले नेपाली कानुनी प्रणालीलाई संस्थागत रूपमा बलियो बनाउन सहयोग पुर्यायो।
उहाँको निधनले नेपालले एक निष्ठावान न्यायविद् गुमाएको छ। उहाँको योगदानलाई स्मरण गर्दै देशभरका कानुन व्यवसायी, न्यायाधीश र सर्वसाधारणले श्रद्धाञ्जली अर्पण गरेका छन्। उहाँको न्यायिक दृष्टिकोण र नेतृत्वले भावी पुस्ताका लागि मार्गदर्शन गर्नेछ।