प्रारम्भिक राजनीतिक सक्रियता
खड्गप्रसाद शर्मा ओलीको राजनीतिक यात्रा झापा आन्दोलनबाट सुरु भएको थियो। सन् १९७१ (२०२८ साल) मा नेपालमा भूमिहीन किसानहरूको अधिकारका लागि सञ्चालित झापा आन्दोलनमा उनले सक्रिय भूमिका खेले। यो आन्दोलन नेपालको कम्युनिस्ट आन्दोलनको महत्वपूर्ण अध्याय मानिन्छ, जसमा ओलीले क्रान्तिकारी चेतनाका साथ सहभागिता जनाए।
उनको राजनीतिक सक्रियताका कारण २०२९ सालमा पञ्चायती शासनले उनलाई गिरफ्तार गर्यो। त्यसपछि उनले झन्डै १४ वर्ष जेल जीवन बिताए। जेलभित्र उनले समाजवाद, कम्युनिस्ट विचारधारा, र समसामयिक राजनीति सम्बन्धी अध्ययन गरे। उनले आफ्नो वैचारिक दृढता बढाउँदै कम्युनिस्ट आन्दोलनप्रति अझै प्रतिबद्धता व्यक्त गरे।
पार्टी नेतृत्व र संसदीय यात्रा
नेपालमा २०४६ सालको जनआन्दोलनपछि बहुदलीय व्यवस्था पुनःस्थापित भयो। त्यसपछि ओली नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (एमाले) भित्र एक प्रभावशाली नेता रूपमा स्थापित भए। उनले संगठन निर्माणमा महत्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरे र पार्टीको नेतृत्व तहमा अगाडि बढे।
सन् १९९४ (२०५१ साल) को आम चुनावमा उनी प्रतिनिधि सभा सदस्य निर्वाचित भए। सोही वर्ष उनलाई नेपाल सरकारको गृह मन्त्रीको रूपमा नियुक्त गरियो। गृहमन्त्रीका रूपमा उनले शान्ति सुरक्षा सुदृढ गर्न विभिन्न रणनीतिक निर्णयहरू लिए। संगठित अपराध नियन्त्रण गर्न उनले ठोस नीति अपनाए।
२०५४ सालमा ओली एमालेको केन्द्रीय सचिवालय सदस्य बने। यसबाट उनले पार्टीको उच्च तहमा आफ्नो प्रभाव बढाए। एमालेभित्र उनी दृढ, स्पष्टवक्ता, र राष्ट्रियतावादी छविका नेता मानिन थाले।
प्रधानमन्त्री पदमा दुई कार्यकाल
पहिलो कार्यकाल (२०७२-२०७३)
केपी ओली २०७२ असोज २४ (अक्टोबर ११, २०१५) मा नेपालको ३८औँ प्रधानमन्त्री बने। उनको पहिलो कार्यकाल नेपालका लागि निकै संवेदनशील समयमा सुरु भएको थियो।
यसै अवधिमा नेपालको संविधान २०७२ लागू भएको थियो। संविधान निर्माण प्रक्रिया लामो समयदेखि अवरुद्ध थियो, जसलाई ओलीको नेतृत्वमा सफलतापूर्वक टुंगो लगाइयो।
तर, संविधान जारी भएको केही समयमै भारतले नेपालमाथि अघोषित नाकाबन्दी लगायो। नेपालमा इन्धन, खाद्यान्न, औषधि, र दैनिक उपभोग्य वस्तुको चरम अभाव भयो। यो संकटको समयमा ओलीले चीनसँग वैकल्पिक व्यापार मार्गहरू खोल्ने कूटनीतिक निर्णय गरे। नेपाल-चीन पारवहन सम्झौता भएसँगै चीनमार्फत समुद्री मार्गको पहुँच सम्भव भयो।
तर, राजनीतिक अस्थिरता र सत्ता संघर्षका कारण २०७३ सालमा ओली प्रधानमन्त्री पदबाट हटे।
दोस्रो कार्यकाल (२०७४-२०७८)
सन् २०१७ (२०७४ साल) को आम चुनावमा ओली नेतृत्वको वाम गठबन्धनले ऐतिहासिक विजय हासिल गर्यो। एमाले र माओवादी केन्द्रको एकताले वाम शक्ति सशक्त बनेपछि ओली पुनः प्रधानमन्त्री बने। उनले २०७४ फागुन ३ (फेब्रुअरी १५, २०१८) मा दोस्रो पटक प्रधानमन्त्री पद सम्हाले।
यस कार्यकालमा उनले राजनीतिक स्थायित्व कायम गर्न प्रयास गरे। उनले राष्ट्रिय गौरवका विभिन्न मेगा परियोजनाहरूलाई प्राथमिकता दिए।
मेलम्ची खानेपानी परियोजनालाई सफलतापूर्वक सम्पन्न गरे। उनले पूर्व-पश्चिम रेलमार्गको योजना अघि बढाए, जसले नेपाललाई दक्षिण एशियाली रेल नेटवर्कमा जोड्ने सम्भावना देखायो। जलविद्युत् उत्पादनमा जोड दिँदै ठूला आयोजना अघि बढाए।
तर, उनको कार्यकालमा पार्टीभित्रको आन्तरिक विवाद तीव्र बन्यो। सरकारको निर्णयहरूमा पार्टीका वरिष्ठ नेताहरूबीच असहमति बढ्दै गयो।
पार्टी विभाजन र विवादहरू
२०७७ सालमा नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (नेकपा) भित्र गम्भीर विवाद उत्पन्न भयो। ओलीको कार्यशैलीप्रति पुष्पकमल दाहाल (प्रचण्ड) र माधव नेपाल पक्ष असन्तुष्ट थियो। अन्ततः, पार्टी विभाजन भई ओली पुनः एमाले नेतृत्वमा फर्किए।
२०७८ सालमा ओलीले संसद् विघटनको निर्णय गरे। यो निर्णय संविधानअनुसार नभएको भन्दै सर्वोच्च अदालतले खारेज गर्यो। यससँगै ओली प्रधानमन्त्री पदबाट हटे।
ओलीको प्रमुख योगदान
संविधान निर्माण र कार्यान्वयन
नेपालको संविधान २०७२ ओलीको नेतृत्वकालमा लागू भयो। उनले संघीयता, गणतन्त्र, र समावेशी लोकतन्त्रको कार्यान्वयनका लागि महत्त्वपूर्ण भूमिका खेले।
चीनसँगको रणनीतिक साझेदारी
ओलीको कार्यकालमा नेपाल-चीन सम्बन्ध निकै मजबुत बन्यो। भारत-निर्भरता घटाउँदै चीनसँग पारवहन सम्झौता गरे। यसले नेपाललाई दक्षिण एसियामा व्यापारिक सन्तुलन राख्ने अवसर दियो।
राष्ट्रिय परियोजनाहरू
उनको कार्यकालमा मेलम्ची खानेपानी आयोजना सम्पन्न भयो। पूर्व-पश्चिम रेलमार्गको विकास योजना अघि बढाइयो। उनले जलविद्युत् र पूर्वाधार विकासमा उच्च प्राथमिकता दिए।