लुज फ्रेन्च शब्दबाट आएको हो, जसको अर्थ स्लेज अर्थात् सानो काठको सवारी हो। यो एक उच्च गतिमा खेलिने शीतकालीन खेल हो, जसमा खेलाडीहरूले आफ्नो पाखुरा र खुट्टाको सहायताले विशेष प्रकारको स्लेजमा ढल्किएर, खुट्टातर्फ अगाडि परेर बरफको ट्र्याकमा दौडिन्छन्। खेलाडीहरूले करिब १३५ किमी/घण्टाको गतिसम्मको उच्चतम स्पीडमा प्रतिस्पर्धा गर्छन्। यो खेल गति, सीप र सटीकताको संयोजन हो। शताब्दीऔँ पुरानो इतिहास बोकेको लुज अहिलेको अवस्थामा विकास भई रोमाञ्चक ओलम्पिक खेलकुदको रूपमा विश्वभरका दर्शकहरूलाई आकर्षित गरिरहेको छ। १९औं शताब्दीको अन्त्यतिर स्विस आल्प्समा लुज प्रतिस्पर्धात्मक खेलको रूपमा विकास हुन थालेको थियो।
सन् १८८३ मा डाभोसमा पहिलो अन्तर्राष्ट्रिय दौड आयोजना गरियो, जहाँ प्रतिस्पर्धीहरूले डाभोस र क्लोस्टर्स गाउँबीचको ४ किलोमिटर लामो बरफको बाटोमा दौड लगाएका थिए। सन् १९६४ मा इन्सब्रुक ओलम्पिकमा लुजले पहिलो पटक ओलम्पिक खेलकुदमा स्थान पायो।
त्यसबेला पुरुष एकल, महिला एकल र डबल्स इभेन्टहरू समावेश थिए। वर्षौंदेखि ओलम्पिक कार्यक्रममा थप इभेन्टहरू समावेश हुँदै आएका छन्, जसमा पुरुष र महिला डबल्स इभेन्ट तथा रोमाञ्चक टीम रिले इभेन्ट पनि छन्। खेलाडीहरूले विशेष प्रकारको स्लेज र उपकरणहरू प्रयोग गर्छन्, जसले उच्चतम वायुगतिकी (एरोडाइनामिक्स) र नियन्त्रण प्रदान गर्दछ। यी सुधारहरूले खेलाडीहरूलाई उच्च गतिको नयाँ सीमा पार गर्दै उत्कृष्ट प्रदर्शन गर्न सहयोग पुर्याएको छ। लुजको उत्पत्ति युरोपको हिमाली क्षेत्रहरूमा भएको मानिन्छ, जहाँ काठका स्लेजहरू यातायातको साधनका रूपमा प्रयोग गरिन्थे। सन् १९५७ मा इन्टरनेसनल लुज फेडेरेसन (FIL) स्थापना भएपछि लुजले अन्तर्राष्ट्रिय मान्यता पायो।
लुज लगातार विकसित हुँदै आएको खेल हो। प्रविधि, उपकरण र ट्र्याक डिजाइनमा भएका प्रगतिहरूले खेलाडीहरूको सुरक्षा र प्रदर्शनमा सुधार ल्याएको छ। आधुनिक लुज ट्र्याकहरूमा चुनौतीपूर्ण मोडहरू, बैंकिङ (तेर्सो मोडहरू) तथा बरफको उचित अवस्थालाई कायम राख्न रेफ्रिजरेशन प्रणाली प्रयोग गरिन्छ।