उषाको साहित्यिक यात्रा १९९१ सालमा प्रकाशित उनको पहिलो कविता संग्रह 'नजन्मेका आस्थाहरू' बाट आरम्भ भएको हो। यसपछि उनले 'अक्षरहरूको शिविरबाट' (१९९९), 'सर्वकालीन पीडा र जागृतिका शंखघोष' (२००६) जस्ता काव्य संग्रहहरू प्रकाशित गरिन्। उनका काव्यमा नारीवादी दृष्टिकोण र सामाजिक यथार्थको गहिरो प्रतिबिम्ब पाइन्छ।
२०१३ सालमा प्रकाशित उनको कथा संग्रह 'तेस्रो रङ' ले समलिङ्गी र ट्रान्सजेंडर समुदायका पात्रहरूको जीवन र संघर्षलाई उजागर गरेको छ। यसले नेपाली साहित्यमा समावेशी दृष्टिकोणको विकासमा महत्वपूर्ण योगदान पुर्याएको छ।
२०१९ सालमा प्रकाशित उनको उपन्यास 'आधी' ले यौन हिंसा र महिला अधिकारका विषयमा गहिरो विमर्श प्रस्तुत गरेको छ। यस उपन्यासले नारीको शारीरिक र मानसिक पीडालाई सशक्त रूपमा चित्रित गरेको छ।